مالیات
اگر در پایان سال مالی متوجه شدیم که هزینهای را در دفاتر ثبت کردهایم که از نظر ما هزینهی قابل قبول مالیاتی است، اما ممیز مالیاتی آن را رد کرده و به عنوان “هزینه غیرقابل قبول” در نظر گرفته است، طبق قانون مالیاتهای مستقیم (ماده ۱۴۷ و ۱۴۸)، چه دفاعیهای باید داشته باشیم و تفاوتِ اصلیِ این دو چیست؟
برای اینکه هزینهای از نظر اداره مالیات قابل قبول باشد، باید ۳ شرط اساسی ماده ۱۴۷ را داشته باشد:
۱. مستند باشد (فاکتور رسمی، صورتحساب و…).
۲. متکی به مدارک باشد (پرداختها از طریق سیستم بانکی انجام شده باشد).
۳. در حدود متعارف و برای کسب درآمدِ همان موسسه باشد.
نکته مصاحبهای: اگر ممیز هزینهای را رد کرد، اولین قدم بررسی این است که آیا طبق ماده ۱۴۸ در لیست هزینههای قابل قبول است یا خیر. اگر بود، باید با ارائه «اسناد پرداخت بانکی» و «اثباتِ ارتباطِ هزینه با درآمدِ شرکت»، دفاعیه بنویسیم.
